nooitmeergokken

15 jaar gokverslaafd!

Op jonge leeftijd werd ik al aangetrokken door al die flikkerende lampjes in de lokale snackbar waar toen nog gokkasten mochten staan. Ik durf niet meer te zeggen wanneer ik mijn 1e gulden in een gokautomaat gooide maar wat ik wel weet is dat de drang nooit meer is weg gegaan.

 

Ik zal een jaar of 15 geweest zijn toen ik begon met gokken, toen ging het nog om een paar gulden en was het vrij onschuldig. Op de middelbare school begon ik voor het eerst echt te gokken. Samen met een paar klas genootjes die al wisten hoe het moest. De 1e keer dat ik 100 punten won weet ik nu nog, zelfs de symbolen, 3 peren. Dat is denk ik ook mijn probleem geweest, de winsten kon ik wel onthouden maar de verliezen werden zo diep mogelijk weg gestopt in mijn geheugen.

 

In de tussen uurtjes even langs de snackbar, avonds even met een paar vrienden naar de chinees. De verliezen vielen toen nog mee. Toen ik begon aan mijn vervolg opleiding in de grote stad (kwam zelf uit een dorpje) was het hek al snel van de dam. Op 2 minuten afstand van mijn school zat de snackbar en een pool hal waar meerdere gokkasten stonden. Meer en meer was ik achter deze kasten te vinden, ik kwam steeds later thuis, miste lesuren en mijn verliezen liepen steeds hoger op.

 

Thuis probeerde ik altijd de post te onderscheppen zodat ik niet het risico liep dat mijn ouders mijn bankafschriften zouden openen. Hoe zou ik 6 opnames van 25 gulden in 2 uur kunnen verantwoorden? Dit heb ik zon 1.5 jaar volgehouden tot de dag kwam dat mijn vader een bankafschrift openmaakte van mij. Toen had ik geen keus meer en moest ik vertellen waar al het geld gebleven was. Op dit moment ging het toch al wel over 2000 gulden.

 

Toen is er contact opgenomen met de verslavingszorg. Op dat moment was dat nog helemaal niets voor mij en trof ook niet de juiste hulpverlener achteraf gezien. Ik was 19 jaar, erg onzeker en praatten over wat er in mij omging kon ik al helemaal niet. Thuis vertelde ik dat het goed ging en ze geloofden mij. Maar ik ben nooit echt gestopt, het enige wat ik geleerd had was dat ik mijn verslaving nog beter moest verbergen.

 

Zo ging het de volgende 10 jaar door. Doordat ik werkte kwam er steeds meer geld binnen. Met als gevolg dat mijn verliezen steeds groter werden. Ik sloot lening op lening af. Iedere keer nam ik mij weer voor dat ik ging stoppen en iedere keer was de drang weer sterker dan ik zelf. De euro maakte dat mijn verliezen in hoog tempo toe namen, de bezoekjes aan het casino waren voldoende om mijn saldo met duizenden euro’s verder in de min te storten per keer. En toch wist ik iedere keer weer te doen alsof er niets aan de hand was, glimlachen als ik mij kut voelde, doen alsof alles super ging. Maar van binnen was ik 1 hoopje ellende. Ondanks al die ellende of misschien wel door die ellende bleef ik doorspelen en doorspelen. Tot de dag kwam dat ik emotioneel helemaal op was en ik voor mijn gevoel nog maar 2 keuzes had; of hulp vragen of…………………….

 

Laatste Forumberichten

Re: Mijn (lang) verhaal
door: raymundo
July 20, 2013, 21:57
Profile photo of raymundo
Re: Gokker en Partner
door: raymundo
July 1, 2013, 21:48
Profile photo of raymundo

Laatste Blog berichten

Zijn er wel goede online casino’s?

Zijn er wel goede online casino’s?

Geplaatst op door Fred Ik kwam laatst iemand tegen uit mijn vriendengroep, die wist
Gestopt met gokken of …

Gestopt met gokken of …

Geplaatst op door Jarno Het is nu ruim 5 jaar geleden dat ik voor de laatste keer een
Bezuinigen met verstand?

Bezuinigen met verstand?

Geplaatst op door Jarno Iedereen moet bezuinigen, maar is iedere bezuiniging ook een