Auteur Archief: Fred

Zijn er wel goede online casino’s?

Ik kwam laatst iemand tegen uit mijn vriendengroep, die wist dat ik gokverslaafd ben. We hadden het er over en het eerste wat hij tegen mij zei was: “Als je wil stoppen, dan stop je toch gewoon? Het is toch niet zo moeilijk als bijvoorbeeld roken waarbij je lichamelijk verslaafd bent”. Op dat moment kun je op twee manieren reageren, ik kan erbij vermelden dat mijn oren aan het klapperen waren maar dat ik mezelf toch in heb gehouden.

 

Want het stoppen is niet gemakkelijk, en zeker niet doordat tegenwoordig de hele maatschappij op is geschoven naar het internet. Online kun je alles doen, alles kopen, en jawel ook gokken. Er zijn veel online casino’s, en soms word je er mee doodgegooid. Zo hoorden we links en rechts vaker de naam online casino vallen. Is het wel iets, of is het een bodemloze put waar je je geld, ziel en zaligheid in kwijt raakt. Doet dit casino, of andere casino’s wel wat aan de problemen die er rondwaren? 

 

Ik ben wat rond gaan vragen op het forum en heb wat privé berichten gestuurd. Aangezien je als gokker snel andere gokkers herkent was het krijgen van feedback op vragen in de “echte” wereld ook niet al te moeilijk. Conclusie, er zijn veel online casino’s en de meeste doen helemaal niks, maar toch is het bij het online casino net iets anders, althans zo zeggen de meeste gokkers die mij hierover gesproken hebben.

 

Zo is er een geval bekend van iemand (we noemen hem maar even Gert-Jan) die inderdaad (zoals vaker), veel teveel had uitgegeven. Gelukkig had hij nog net genoeg om de hypotheek te betalen, maar hij was op het randje van geld lenen om verder te spelen. Toen hij de volgende dag verder wilde spelen werd hij gecontacteerd door iemand van de klantenservice, met de mededeling dat ze zijn spelpatroon hadden gezien en dat het wel opviel dat er nu wel ineens een piek was, die er anders niet was. Om een lang verhaal kort te maken, Gert-Jan, wilde eigenlijk niet spelen voor zoveel geld. Op aanraden van de persoon van de klantenservice werd zijn totale maandelijkse inzet gelimiteerd tot maximaal €100, en daarbij de optie om 24/7 zijn account definitief te sluiten. Ook werd hij doorverwezen naar Centrum Maliebaan te Utrecht om daarmee in contact te komen.

 

Het verhaal van Gert-Jan is een van de weinige keren dat ik heb gehoord dat een casino daadwerkelijk zijn best doet voor een van zijn spelers. Zo was er nog een verhaal van een dame, ik noem haar even Maria, die ergens anders speelde en al meerdere malen had gemaild dat ze haar account definitief wilde sluiten, maar toch werd die na een week weer geopend. Ze liet toen een advocaat een brief schrijven naar de instantie die de vergunning uitgaf, en kreeg gelijk, waardoor ze haar geld wat ze in de tussentijd verloren had terugkreeg. De naam van dit casino zetten we hier niet neer aangezien wij niemand zwart willen maken. Wellicht dat we in de toekomst dat toch gaan doen, en een soort black-list maken van casino’s waar je ver weg van moet blijven. Want uiteindelijk is het enorm moeilijk om mensen tegen te houden, want zeg nou eerlijk, als je wilt gokken ga je toch op zoek naar een manier om dat te doen.

 

Maar hou in je achterhoofd dat je echt er aan moet denken om te stoppen, dat is je enige doel. Want het gaat heel erg lastig worden in de toekomst. Zeker met de legalisatie straks kan het nog spannend worden en zullen er zeer zeker meer gokverslaafden bijkomen. Zorg er voor dat je de instanties kent en dat je ook op tijd hulp zoekt, al is het alleen maar om meer informatie te krijgen, laat het niet liggen en zet door. Lees de verhalen hier goed door om echt te begrijpen waar anderen doorheen hebben moeten gaan en nog steeds doorheen moeten gaan, je bent in ieder geval niet alleen.

De inbreker die anti inbraak advies geeft

Dagelijks worden wij overspoeld met reclames van de vele gok aanbieders die ons kleine landje rijk is. Zijn het niet de loterijen dan zie je wel de reclames achterop een bus van een lokale gokhal. Maar gelukkig hebben ze het allemaal goed met ons voor. De winsten gaan naar goede doelen bij de loterijen, de lokale gokhallen en Holland Casino willen ons alleen een gezellige dag aanbieden en de overheid wil van ons allemaal een miljonair maken via de staatsloterij.

 

Maar hoe kan het dan toch dat al deze aanbieders nog steeds bestaan? Misschien heeft het wel te maken met het feit dat de winsten van de loterijen toch niet helemaal naar de goede doelen gaan? Dat het gezellige dagje uit in de lokale gokhal of Holland Casino uiteindelijk veel meer kost dan even de kroeg in duiken? En dat de overheid ons wel miljonair wil maken zolang er maar meer geld binnenkomt dan er uit gaat?

 

Maar gelukkig zijn ze er wel voor ons in het geval dat wij het gokken wel erg leuk gaan vinden. Het is natuurlijk ook niet meer dan logisch dat je eerst probeert om de mensen binnen te krijgen om hun geld te verspelen en daarna gaat kijken of het misschien toch niet zo verstandig was om gouden bergen en leuke tijden te beloven.

 

Maar mocht het mis dreigen te gaan dan hebben ze gelukkig wel allemaal een goed preventie beleid. Het is niet voor niets dat je in speelhallen veel de zelfde gezichten ziet, dit zijn natuurlijk de mensen die geen probleem met gokken hebben. Bij Holland Casino zijn ze helemaal trots op hun preventie beleid, als je er te vaak komt dan geven ze je toch het advies om wat minder vaak te komen. Heel goed van ze, want het is natuurlijk veel beter voor jezelf dat je een maandsalaris verspeelt in 3 bezoeken aan Holland Casino in plaats van de normale 6 bezoeken. Dit is natuurlijk ook de reden waarom ik nooit aangesproken ben op mijn gokgedrag, ik was zo verstandig om mijn maand salaris in 1 bezoek te verspelen, ik was achteraf gezien dus best wel goed bezig.

 

 

Nu wil ik de schuld van gokverslavingen niet bij de aanbieders neerleggen want wij zijn degenen die de keus maken om iedere keer weer terug te komen. Maar wat mij wel stoort is dat de aanbieder problemen moet voorkomen terwijl ze eerst hun uiterste best doen om je binnen te krijgen.

 

 

Ik zit nu te wachten op de dag dat er ingebroken wordt in mijn huis en dat de dief mij de volgende dag komt vertellen dat ik toch maar eens betere sloten op de deur moet zetten.

 

 

Jarno

Leven

Deze site gaat over gokken, gokverslaving en de problematiek daar omheen. Goed dat dit er is, en ik spreek uit ervaring. Twee jaar ben ik nu gokvrij, gok ik niet meer. Toch zou ik het anders willen stellen. Twee jaar leef ik. Daarvoor ook wel, maar dan meer in fysieke zin. Ik at, dronk, haalde adem en mijn hart tikte. Maar leven? Nee, dat deed ik niet echt. Aan de andere kant zou je kunnen stellen dat in mijn meer dan twintig jaren durende gokperiode twee keer leefde. Eéntje voor de buitenwereld, en eentje in de diverse gokhallen van Groningen, Rotterdam en Arnhem. Dat was vermoeiend, merk ik, nu ik me tot maar tot een leven beperkt heb. Immers, voor mij mochten deze twee levens nooit met elkaar verstrengeld raken. Dat was mijn hoogste ambitie in meer dan twintig jaar, dat niemand ooit aan mij zou merken dat ik twee levens had. Vaak lukte dat. Vaak ook niet, vooral ’s nachts niet. In mijn dromen liepen mijn twee levens door elkaar heen, en ontdekten ouders, vrienden en vrouw dat ik er een tweede, niet zo fraai, gokverslaafd leven op na hield. Uiteindelijk werd deze droom bewaarheid. Door de hel ging ik, het bleek inderdaad zo vreselijk als ik tevoren gedacht had. Zo erg, dat ik zelfs met geen van mijn twee levens verder wilde. Dan maar niets, bekijk het allemaal maar. Godzijdank heb ik ergens de kracht en moed gevonden om te kiezen voor één, gezond, gokvrij leven.

 

Het kan, één leven lijden. En zowaar, zonder stiekeme, leugenachtige bezoeken aan donkere gokholen blijkt de wereld gewoon door te draaien. De wereld blijkt zelfs leuk te zijn, veel leuker dan ik dacht. Geen stress over verdwenen geld. Geen gedoe om te moeten verklaren waar je geweest bent. Geen stress over terug te winnen geld. Zonder stress door de stad kunnen lopen. Sterker nog, met plezier je rekeningen te kunnen betalen. Met plezier overal op tijd te kunnen komen. Met plezier naar de stad gaan en iets kopen dat je écht wilt of écht nodig hebt. Met plezier de wereld aan kunnen. Houden van het leven en zin hebben in een nieuwe dag. Kunnen genieten van de afgelopen dag met een bevrijd gemoed.

 

Zo voelt het, bevrijd, en ik ben er trots op. Heel erg trots. Ik kan tegen mensen zeggen die nu door diepe gokdalen gaan: jullie kunnen het ook. Als ik het kan, kunnen jullie het ook. Het kost moed en kracht om de beslissing te nemen, maar jullie kunnen het.
Kies. Gokken is een keuze, ermee stoppen ook. Kies voor het echte leven.

 

 

Feit

Een dagje gokken in Amsterdam

Onderstaande verhaal zal ik denk ik nooit meer vergeten. 

Toen ik een jaar of 21 was en al enkele jaren een gokprobleem had besloot ik om eens in Amsterdam te gaan kijken. Mijn ouders waren met de motor op vakantie dus ik had hun auto mijn beschikking. Na de nodige problemen om de weg te vinden in Amsterdam had ik eindelijk een parkeergarage gevonden waar ik de auto kwijt kon. Vol goede voornemens het centrum in, beetje shoppen en rondneuzen. Maar ik geloof dat het nog geen 10 minuten geduurd heeft voordat ik de 1e gokhal zag. Deze ben ik volgens mij nog voorbij gelopen. Maar ja, het is Amsterdam en 5 minuten later lag mijn 1e 5 gulden muntje (het is een tijdje terug) in een gokkast in de volgende gokhal die ik tegen kwam. Een uurtje of 5 verder, saldo bankrekening gezakt tot bijna 0 gulden en de hele tijd aan het rekenen geweest hoeveel ik over moest houden om de parkeer garage te betalen en ik denk bij mezelf; niet weer he! Ik heb weer doorgespeelt tot ik niet verder kon. Ik had mezelf ik weet niet hoe vaak al voorgenomen om niet meer te gokken. En soms ging het een tijdje goed, hooguit paar maanden maar meestal korter.

 

Maar nu stond ik nog in Amsterdam, nog een heel eind naar huis na de zoveelste teleurstelling in mijzelf. En daar sta je dan bij de automaat, te weinig geld over. Wie kun je dan bellen, wat kun je doen? Niemand dus, ik heb geprobeerd om geld te vragen aan andere mensen maar dit heb ik na 1 keer maar opgegeven. De moed zakte me helemaal in mijn schoenen, ik geloof niet dat ik me ooit zoo *** gevoeld heb tot dat moment. Mijn grootste angst was dat iemand er achter zou komen, ik ben toen vlak achter een auto gaan staan en er achteraan gereden toen die er uit reed. Het slagboompje schampte nog net de antenne van de auto maar ben er verder heel doorheen gekomen. Maandenlang heb ik nog de angst gehad dat er iemand van die garage contact op zou nemen met mijn ouders of de politie.

 

Zo zijn er nog veel momenten geweest dat ik dacht van; niet weer he maar deze worden nu ingeruild voor momenten dat ik denk; laat het altijd zo blijven. Op dit moment ben ik 5 jaar gok vrij!

15 jaar gokverslaafd!

Op jonge leeftijd werd ik al aangetrokken door al die flikkerende lampjes in de lokale snackbar waar toen nog gokkasten mochten staan. Ik durf niet meer te zeggen wanneer ik mijn 1e gulden in een gokautomaat gooide maar wat ik wel weet is dat de drang nooit meer is weg gegaan.

 

Ik zal een jaar of 15 geweest zijn toen ik begon met gokken, toen ging het nog om een paar gulden en was het vrij onschuldig. Op de middelbare school begon ik voor het eerst echt te gokken. Samen met een paar klas genootjes die al wisten hoe het moest. De 1e keer dat ik 100 punten won weet ik nu nog, zelfs de symbolen, 3 peren. Dat is denk ik ook mijn probleem geweest, de winsten kon ik wel onthouden maar de verliezen werden zo diep mogelijk weg gestopt in mijn geheugen.

 

In de tussen uurtjes even langs de snackbar, avonds even met een paar vrienden naar de chinees. De verliezen vielen toen nog mee. Toen ik begon aan mijn vervolg opleiding in de grote stad (kwam zelf uit een dorpje) was het hek al snel van de dam. Op 2 minuten afstand van mijn school zat de snackbar en een pool hal waar meerdere gokkasten stonden. Meer en meer was ik achter deze kasten te vinden, ik kwam steeds later thuis, miste lesuren en mijn verliezen liepen steeds hoger op.

 

Thuis probeerde ik altijd de post te onderscheppen zodat ik niet het risico liep dat mijn ouders mijn bankafschriften zouden openen. Hoe zou ik 6 opnames van 25 gulden in 2 uur kunnen verantwoorden? Dit heb ik zon 1.5 jaar volgehouden tot de dag kwam dat mijn vader een bankafschrift openmaakte van mij. Toen had ik geen keus meer en moest ik vertellen waar al het geld gebleven was. Op dit moment ging het toch al wel over 2000 gulden.

 

Toen is er contact opgenomen met de verslavingszorg. Op dat moment was dat nog helemaal niets voor mij en trof ook niet de juiste hulpverlener achteraf gezien. Ik was 19 jaar, erg onzeker en praatten over wat er in mij omging kon ik al helemaal niet. Thuis vertelde ik dat het goed ging en ze geloofden mij. Maar ik ben nooit echt gestopt, het enige wat ik geleerd had was dat ik mijn verslaving nog beter moest verbergen.

 

Zo ging het de volgende 10 jaar door. Doordat ik werkte kwam er steeds meer geld binnen. Met als gevolg dat mijn verliezen steeds groter werden. Ik sloot lening op lening af. Iedere keer nam ik mij weer voor dat ik ging stoppen en iedere keer was de drang weer sterker dan ik zelf. De euro maakte dat mijn verliezen in hoog tempo toe namen, de bezoekjes aan het casino waren voldoende om mijn saldo met duizenden euro’s verder in de min te storten per keer. En toch wist ik iedere keer weer te doen alsof er niets aan de hand was, glimlachen als ik mij kut voelde, doen alsof alles super ging. Maar van binnen was ik 1 hoopje ellende. Ondanks al die ellende of misschien wel door die ellende bleef ik doorspelen en doorspelen. Tot de dag kwam dat ik emotioneel helemaal op was en ik voor mijn gevoel nog maar 2 keuzes had; of hulp vragen of…………………….