Maar is het ook niet zo dat ik eigenlijk iedere dag wel eens gok. Je hebt de grote gokken zoals toen ik onder de vleugel van een vliegtuig stond op 1500 meter hoogte en naar beneden sprong, doet tie het wel of doet tie het niet. In het bakje onder de hijskraan voordat je er uit spring er op vertrouwend dat het elastiek sterk genoeg zal zijn en zeker niet te lang. Of de kleinere dingen zoals wanneer je morgens de wekker 3 keer laat snoozen er vanuitgaande dat er niets tegen zit en je op tijd op je werk zult zijn (wat tot nu altijd goed gaat). Langs de bakker heen rijden en denken, ik heb nog wel genoeg brood (dit gaat nog wel eens mis). Zo gok ik volgens mij iedere dag wel eens vaker op een goede afloop. Dus mijn vraag blijft nog steeds bestaan, ben ik wel werkelijk gestopt?

Ik weet dat toen ik begon aan dit verhaal ik een punt had dat ik wilde maken maar ben deze uit het oog verloren. Of misschien is het punt wel dat het spelen om geld voor ons helemaal geen gok is omdat wij de uitslag al kennen en al het andere een gok? Wat ik nu wel weet is dat ik gewoon samen ga wonen en dat deze gok voor mij geen gok meer is.

Jarno

Voor een tijd terug kreeg ik te horen dat de verslavingszorg en psychische hulpverlening fors moeten bezuinigen. Van alle geplande bezuinigingen in de gezondheidszorg wordt er in deze 2 gebieden het meeste gekort. Tevens worden nieuwe cliënten verplicht tot een extra eigen bijdrage die begint bij 100 euro en die op kan lopen tot vele honderden euro’s en voor sommigen zelfs meer dan 1000 euro per jaar.

Het is maar goed dat ik niet in de regering zit want blijkbaar ben ik hier veels te dom voor aangezien ik niet snap dat men juist op deze groep mensen wil bezuinigen.  Is het dan niet zo dat hoe hoger de eigen bijdrage is hoe minder mensen er gebruik van maken? En als er minder mensen gebruik van het zorgaanbod maken zullen er toch meer mensen rond blijven lopen met psychische klachten die niet geholpen worden. Als die mensen geen hulp krijgen zal het dan niet steeds slechter met hun gaan? En als het slecht met mensen gaat dan zitten ze vaker en langer in de ziektewet (kostenpost) en moeten ze dan niet vaker een beroep doen op een uitkering (kostenpost). En wat gebeurd er als het kookpunt echt bereid is bij iemand met psychische klachten? Doet hij dan zichzelf wat aan? Iemand uit zijn omgeving? Moet hij dan niet opgenomen worden waar eerst nog gewone hulp voldoende was geweest? Kost dit niet veel meer.

Een goede vriendin van mij werkt in de verslavingszorg. Daar verdwijnen ongeveer 33% van de beschikbare bedden vanwege de bezuinigingen. We hebben het hier over mensen met een ernstige verslavingsproblematiek en vaak in combinatie met een persoonlijkheidsstoornis. Wat gaat er dadelijk gebeuren met deze mensen? Ik denk dat iedereen wel voor zichzelf in kan vullen wat er kan gebeuren als iemand niet de juiste hulp krijgt!

Dat wij moeten bezuinigen snap ik, maar zo extreem bezuinigen op 1 van de meest kwetsbare groepen in de samenleving dat snap ik niet. Ik snap wel waarom ze het doen, want ondanks het vast wel hoge IQ van de gemiddelde politicus is het inlevingsvermogen in de medemens vaak erg laag. Het mooiste voorbeeld hiervan is toch van een voorganger van mevrouw Schippers die de volgende briljante opmerking al eens had; als iemand niet om hulp vraagt dan geef je toch hulp aan degene die er wel om vraagt als je te weinig tijd hebt voor iedereen. Op zich redelijk logisch, behalve dan dat het hier ging om zwaar dementerende mensen!

Ik voel me nu net zon iemand die de hele dag over alles zit te zeiken. En het stomme is dat ik eigenlijk best wel tevreden ben over hoe dit land gerund wordt. Ik vind dat wij over het algemeen maar weinig te klagen hebben en het zeker niet slecht hebben. Maar laten wij alsjeblieft een sociaal land blijven waar de mensen die dat extra steuntje in de rug nodig hebben niet in de steek gelaten worden.

Jarno

Maar hoe kan het dan toch dat al deze aanbieders nog steeds bestaan? Misschien heeft het wel te maken met het feit dat de winsten van de loterijen toch niet helemaal naar de goede doelen gaan? Dat het gezellige dagje uit in de lokale gokhal of Holland Casino uiteindelijk veel meer kost dan even de kroeg in duiken? En dat de overheid ons wel miljonair wil maken zolang er maar meer geld binnenkomt dan er uit gaat?

Maar gelukkig zijn ze er wel voor ons in het geval dat wij het gokken wel erg leuk gaan vinden. Het is natuurlijk ook niet meer dan logisch dat je eerst probeert om de mensen binnen te krijgen om hun geld te verspelen en daarna gaat kijken of het misschien toch niet zo verstandig was om gouden bergen en leuke tijden te beloven.

Maar mocht het mis dreigen te gaan dan hebben ze gelukkig wel allemaal een goed preventie beleid. Het is niet voor niets dat je in speelhallen veel de zelfde gezichten ziet, dit zijn natuurlijk de mensen die geen probleem met gokken hebben. Bij Holland Casino zijn ze helemaal trots op hun preventie beleid, als je er te vaak komt dan geven ze je toch het advies om wat minder vaak te komen. Heel goed van ze, want het is natuurlijk veel beter voor jezelf dat je een maandsalaris verspeelt in 3 bezoeken aan Holland Casino in plaats van de normale 6 bezoeken. Dit is natuurlijk ook de reden waarom ik nooit aangesproken ben op mijn gokgedrag, ik was zo verstandig om mijn maand salaris in 1 bezoek te verspelen, ik was achteraf gezien dus best wel goed bezig.

Nu wil ik de schuld van gokverslavingen niet bij de aanbieders neerleggen want wij zijn degenen die de keus maken om iedere keer weer terug te komen. Maar wat mij wel stoort is dat de aanbieder problemen moet voorkomen terwijl ze eerst hun uiterste best doen om je binnen te krijgen.

Ik zit nu te wachten op de dag dat er ingebroken wordt in mijn huis en dat de dief mij de volgende dag komt vertellen dat ik toch maar eens betere sloten op de deur moet zetten.

Jarno

Het kan, één leven lijden. En zowaar, zonder stiekeme, leugenachtige bezoeken aan donkere gokholen blijkt de wereld gewoon door te draaien. De wereld blijkt zelfs leuk te zijn, veel leuker dan ik dacht. Geen stress over verdwenen geld. Geen gedoe om te moeten verklaren waar je geweest bent. Geen stress over terug te winnen geld. Zonder stress door de stad kunnen lopen. Sterker nog, met plezier je rekeningen te kunnen betalen. Met plezier overal op tijd te kunnen komen. Met plezier naar de stad gaan en iets kopen dat je écht wilt of écht nodig hebt. Met plezier de wereld aan kunnen. Houden van het leven en zin hebben in een nieuwe dag. Kunnen genieten van de afgelopen dag met een bevrijd gemoed.

Zo voelt het, bevrijd, en ik ben er trots op. Heel erg trots. Ik kan tegen mensen zeggen die nu door diepe gokdalen gaan: jullie kunnen het ook. Als ik het kan, kunnen jullie het ook. Het kost moed en kracht om de beslissing te nemen, maar jullie kunnen het.
Kies. Gokken is een keuze, ermee stoppen ook. Kies voor het echte leven.

Feit

Na 6 dagen hard werken en me verheugd te hebben om een tijd te kunnen spelen de wekker gezet want ik kom uit de nachtdienst bij opening van de gokhal present. Het is een multi player kast en het was waarschijnlijk meer mensen opgevallen dat deze ongewoon gul was er gingen meteen 3 man meer zitten. Dit is overigens vaker het geval met nieuwe kasten net of deze in het begin meer geven zal wel in te stellen zijn. Gespeeld tot ongeveer 12 uur ik had er al € 400,- inzitten maar dit stond ook ongeveer om mijn teller.

Het was intussen druk in de hal want je speelde ook mee met alle gokkasten om de jackpot en deze stond op € 700,- en kon elk moment vallen. Ineens begint de kast te geven 2x volle bak na elkaar de unit naast mij was leeg dus ik duw daar ook vlug wat kleingeld in. Binnen no time stond ik op de ene unit op 5000 punten en bij de ander op 3000. Toen valt de jackpot ook nog op mijn hoogste unit dus € 700,- euro was voor mij. Ik was daar zelfs niet eens zo blij mee want ik moest wachten tot ze mijn unit weer gereset hadden om door te spelen. Die andere unit liep vrolijk door naar 10000 punten je kon doen wat je wilde al speelde je met inzet 200 hij bleef geven ook bij de andere mensen.

Iedereen in de gokhal kwam kijken want het was zo’n kastje met een groot beeldscherm. Ik kon weer verder met 2 units en speelde door tot ik na aftrek van de inzet op de 2 units een bedrag had staan € 5000,- en tikte af. Een juiste beslissing bleek want ik moest nog een tijdje op mijn geld wachten, moest uit de kluis komen. Het kastje ging helemaal op hold en bij mijn medespelers zakten de winst zienderogen. De meeste tikten na een tijdje nog wel met winst af maar zoals ik later hoorde heeft er eentje nog helemaal naar 0 gespeeld en die had toch ook voor € 3000,- op zijn teller staan.

Ik ging helemaal happy naar huis mijn vader had toevallig een nieuwe auto gekocht dus heb ik zijn oude meteen over gekocht voor € 1000,- de mijne was rijp voor de sloop. Ben ook nog een paar keer flink wezen stappen en op vakantie geweest van dat geld. Heb toen ook een tijdje wat minder gegokt deze rush was toch moeilijk te evenaren. Heb nog vaak op dat kastje gespeeld met wisselend succes en er veel meer op verloren als gewonnen. Hoe dit verder afloopt moet je maar lezen op mijn div posts op het forum onder de naam Quasimodo.

Toen ik een jaar of 21 was en al enkele jaren een gokprobleem had besloot ik om eens in Amsterdam te gaan kijken. Mijn ouders waren met de motor op vakantie dus ik had hun auto mijn beschikking. Na de nodige problemen om de weg te vinden in Amsterdam had ik eindelijk een parkeergarage gevonden waar ik de auto kwijt kon. Vol goede voornemens het centrum in, beetje shoppen en rondneuzen. Maar ik geloof dat het nog geen 10 minuten geduurd heeft voordat ik de 1e gokhal zag. Deze ben ik volgens mij nog voorbij gelopen. Maar ja, het is Amsterdam en 5 minuten later lag mijn 1e 5 gulden muntje (het is een tijdje terug) in een gokkast in de volgende gokhal die ik tegen kwam. Een uurtje of 5 verder, saldo bankrekening gezakt tot bijna 0 gulden en de hele tijd aan het rekenen geweest hoeveel ik over moest houden om de parkeer garage te betalen en ik denk bij mezelf; niet weer he! Ik heb weer doorgespeelt tot ik niet verder kon. Ik had mezelf ik weet niet hoe vaak al voorgenomen om niet meer te gokken. En soms ging het een tijdje goed, hooguit paar maanden maar meestal korter.

Maar nu stond ik nog in Amsterdam, nog een heel eind naar huis na de zoveelste teleurstelling in mijzelf. En daar sta je dan bij de automaat, te weinig geld over. Wie kun je dan bellen, wat kun je doen? Niemand dus, ik heb geprobeerd om geld te vragen aan andere mensen maar dit heb ik na 1 keer maar opgegeven. De moed zakte me helemaal in mijn schoenen, ik geloof niet dat ik me ooit zoo *** gevoeld heb tot dat moment. Mijn grootste angst was dat iemand er achter zou komen, ik ben toen vlak achter een auto gaan staan en er achteraan gereden toen die er uit reed. Het slagboompje schampte nog net de antenne van de auto maar ben er verder heel doorheen gekomen. Maandenlang heb ik nog de angst gehad dat er iemand van die garage contact op zou nemen met mijn ouders of de politie.

Zo zijn er nog veel momenten geweest dat ik dacht van; niet weer he maar deze worden nu ingeruild voor momenten dat ik denk; laat het altijd zo blijven. Op dit moment ben ik 5 jaar gok vrij!

Ik zal een jaar of 15 geweest zijn toen ik begon met gokken, toen ging het nog om een paar gulden en was het vrij onschuldig. Op de middelbare school begon ik voor het eerst echt te gokken. Samen met een paar klas genootjes die al wisten hoe het moest. De 1e keer dat ik 100 punten won weet ik nu nog, zelfs de symbolen, 3 peren. Dat is denk ik ook mijn probleem geweest, de winsten kon ik wel onthouden maar de verliezen werden zo diep mogelijk weg gestopt in mijn geheugen.

In de tussen uurtjes even langs de snackbar, avonds even met een paar vrienden naar de chinees. De verliezen vielen toen nog mee. Toen ik begon aan mijn vervolg opleiding in de grote stad (kwam zelf uit een dorpje) was het hek al snel van de dam. Op 2 minuten afstand van mijn school zat de snackbar en een pool hal waar meerdere gokkasten stonden. Meer en meer was ik achter deze kasten te vinden, ik kwam steeds later thuis, miste lesuren en mijn verliezen liepen steeds hoger op.

Thuis probeerde ik altijd de post te onderscheppen zodat ik niet het risico liep dat mijn ouders mijn bankafschriften zouden openen. Hoe zou ik 6 opnames van 25 gulden in 2 uur kunnen verantwoorden? Dit heb ik zon 1.5 jaar volgehouden tot de dag kwam dat mijn vader een bankafschrift openmaakte van mij. Toen had ik geen keus meer en moest ik vertellen waar al het geld gebleven was. Op dit moment ging het toch al wel over 2000 gulden.

Toen is er contact opgenomen met de verslavingszorg. Op dat moment was dat nog helemaal niets voor mij en trof ook niet de juiste hulpverlener achteraf gezien. Ik was 19 jaar, erg onzeker en praatten over wat er in mij omging kon ik al helemaal niet. Thuis vertelde ik dat het goed ging en ze geloofden mij. Maar ik ben nooit echt gestopt, het enige wat ik geleerd had was dat ik mijn verslaving nog beter moest verbergen.

Zo ging het de volgende 10 jaar door. Doordat ik werkte kwam er steeds meer geld binnen. Met als gevolg dat mijn verliezen steeds groter werden. Ik sloot lening op lening af. Iedere keer nam ik mij weer voor dat ik ging stoppen en iedere keer was de drang weer sterker dan ik zelf. De euro maakte dat mijn verliezen in hoog tempo toe namen, de bezoekjes aan het casino waren voldoende om mijn saldo met duizenden euro’s verder in de min te storten per keer. En toch wist ik iedere keer weer te doen alsof er niets aan de hand was, glimlachen als ik mij kut voelde, doen alsof alles super ging. Maar van binnen was ik 1 hoopje ellende. Ondanks al die ellende of misschien wel door die ellende bleef ik doorspelen en doorspelen. Tot de dag kwam dat ik emotioneel helemaal op was en ik voor mijn gevoel nog maar 2 keuzes had; of hulp vragen of…………………….

De speelautomaat moet gebaseerd zijn op toevalskarakter

In cafés/restaurants moet er minimaal 3.5 seconde tussen ieder spel zitten (per druk) in gokhallen en casino’s minimaal 3 seconden

Het uitkeringspercentage in cafés/restaurant/gokhallen moet minimaal 60% bedragen en in casino’s 80%. Dit houdt dus in dat je gemiddeld tussen de 20 en 40 cent verliest op iedere euro.

Het gemiddelde uur verlies in cafés/restaurant/gokhallen mag niet hoger zijn dan 40 euro. Maar dit zijn gemiddeldes, in praktijk kan het uur verlies veel hoger liggen! Voor casino’s is er geen gemiddeld uur verlies vast gelegd.

De inzet in cafés/restaurant/gokhallen mag niet hoger zijn dan 0,20, in casino’s is dit 0,20 tot 50 euro

De maximale winst of verlies in cafés/restaurant/gokhallen mag 200 keer de inzet zijn. Dus 0,20 keer 40 is 40 euro

Klik hier voor de telefoon nummers van alle Agog afdelingen in Nederland.

Hiawatha, 

Hallo mijn naam is Hiawatha. Sinds mijn 16e jaar (ik ben nu 33) heb ik intieme relatie gehad met de fruitautomaat.Ik gaf hem alles wat ik had, mijn geld, mijn tijd, mijn hoop en mijn vertrouwen.Ik liet alles en iedereen in de steek voor hem; mijn huis, mijn ouders, mijn vrienden,mijn baan en mijn vriendin. In ruil daarvoor vroeg ik spanning, verleiding, extase,hoop, rust, afleiding, en verdoving. Dit kreeg ik ook allemaal. Maar de prijs was hoog,erg hoog. Ik verloor mijn geld, mijn banen, mijn vriendin, mijn huis, mijn vrienden…..mijzelf.  Lees verder

Jack Zwart

 “Door het gokken bevangen” 

Waarom en wanneer ik voor het eerst naar het casino ben gegaan weet ik niet meer, de gevolgen des te meer. Het was ergens in 1993, ik was net gescheiden,toen ik met een vriendin naar het casino in Amsterdam ging. Ik was sowiesodirect geboeid door het gokken ‘an sich’ en won daarmee ook nog eens 2000 gulden.Dat leidde ertoe dat wij een aantal dagen later alweer gingen, en weer won ik, 1000gulden dit keer. Lees verder