Beste Jarno en anderen,

Daar dit het deel van het forum bestemd is voor tips bij het stoppen haak ik daar graag op in. Bij het aanpakken van mijn gokprobleem herken ik drie fases, namelijk:
1) stoppen met gokken,
2) motivatie voor het gokken wegnemen en
3) gokprobleem aanpakken

Het stoppen met gokken is mijns inziens de eerste stap in het aanpakken van een gokprobleem. Dit behelst voornamelijk de praktische aangelegenheid van het stoppen. Ik doel dan op zaken als de toegang tot gokgelegenheden blokkeren, beschikbaarheid van geld minimaliseren, omgeving inlichten, controlemechanismen inbouwen, etc.. Alles dat nodig is om fysiek niet te kunnen gokken. Voor mij is dit een vanzelfsprekende eerste stap maar in de tijd dat ik bij de AGOG zit heb ik toch diverse gokkers langs zien komen die hier deels of in het geheel aan voorbij gingen. Overmoed of praktische bezwaren waren dan de reden om het gokken niet volledig te blokkeren. In mijn ogen onverstandig, het niet kunnen gokken geeft een veel betere uitgangspositie om aan het daadwerkelijke probleem te werken.

De tweede stap is het achterhalen waarom men uberhaupt gokt (=motivatie). Voor mij is het gokken niet een fysieke verslaving maar een vorm van problematisch gedrag (desgevraagd leg ik dit later graag een keer uit). Gedrag heeft altijd een prikkel nodig om tot uiting te komen, de vraag die dan gesteld moet worden: wat zijn de prikkels die bij mij tot gokken leiden? Het antwoord op deze vraag is een zoektocht in de eigen psyche. Ik ben tot dusverre nog niemand tegengekomen die problematisch gokte zonder onderliggende reden(en). Bij het achterhalen van de motivatie voor het gokken is hulp vanuit de geestelijke gezondheidszorg of zelfhulpgroepen erg geschikt. Ook deze stap wordt echter nogal eens overgeslagen. Men is dan van mening dat het gokprobleem niet een diepere oorzaak heeft, het is gewoon toevallig zo gekomen. Dat kan! Maar als dat werkelijk het geval is (niet waarschijnlijk, deze groep is vele malen kleiner dan de groep probleemgokkers en komt bovendien doorgaans niet vrijwillig aan bij hulpverlening) dan is de kans groot dat je behoort je tot de groep verslaafden die door een fysiologische afwijking gokt. Eenvoudiger gezegd: dan werken bepaalde stofjes in je hersenen niet goed waardoor je spanning veel minder voelt (en meer gaat zoeken in bijvoorbeeld gokken). Zodra je weet waarom je het gokken nodig had is het zaak deze oorzaak weg te nemen.

De laatste stap, het gokprobleem aanpakken, doelt op het problematische gedrag zelf aanpakken. Ook al zijn de oorzaken in stap 2 weggenomen, er is geen garantie dat er zich in de toekomst niet een nieuwe reden aandient om te gaan gokken. In deze stap gaat het erom het mechanisme uit te schakelen dat eerder de prikkel omzette in gokgedrag. Of dit echter mogelijk is weet ik nog niet. Inmiddels heb ik ontdekt dat problematisch gedrag (excessief gokken/eten/werken/gamen/drinken/internetten/sporten/etc.) wijdverspreid is. Zo wijdverspreid zelfs dat het mogelijk deel uit maakt van een normale psyche. Daarom is het volgende vooralsnog mijn insteek van deze stap: Gezond gedrag, bijvoorbeeld drinken werkt op basis van terugkoppeling: dorst (prikkel) leidt tot drinken (gedrag) neemt dorst weg (opheffen prikkel). Bij probleemgedrag, is er geen opheffing van de prikkel, slechts een verdoving. Op basis van dit kenmerk kijk ik constant naar mijn eigen gedrag om mezelf te betrappen op probleemgedrag. Het klinkt misschien als een Spartaans regiem maar dat valt reuze mee. Betrap ik mijzelf ergens op dan corrigeer ik mijzelf en leer ik van mijn fout. Ik heb inmiddels aardig door waar mijn motivatie voor probleemgedrag vandaan komt en hierop leer ik te anticiperen.

Nero