Het is nu ruim 5 jaar geleden dat ik voor de laatste keer een euro heb vergokt. Daarom durfde ik ook te zeggen dat ik niet meer gok, maar is dat ook werkelijk zo? Deze gedachte schoot vandaag door mijn hoofd, aanleiding daarvoor is dat ik het gevoel heb dat ik binnenkort de grootste gok uit mijn leven ga nemen. Sinds een jaar heb ik een vriendin waar ik verschrikkelijk gek op ben, en zoals bij iedereen komt het onderwerp samenwonen ook ter sprake. Twijfelaar als ik ben is dit een beslissing die ik niet zomaar neem, de gedachte; wat als spookt dan door mijn hoofd. Een paar jaar in de toekomst kunnen kijken zou soms wel erg prettig zijn.

Maar is het ook niet zo dat ik eigenlijk iedere dag wel eens gok. Je hebt de grote gokken zoals toen ik onder de vleugel van een vliegtuig stond op 1500 meter hoogte en naar beneden sprong, doet tie het wel of doet tie het niet. In het bakje onder de hijskraan voordat je er uit spring er op vertrouwend dat het elastiek sterk genoeg zal zijn en zeker niet te lang. Of de kleinere dingen zoals wanneer je morgens de wekker 3 keer laat snoozen er vanuitgaande dat er niets tegen zit en je op tijd op je werk zult zijn (wat tot nu altijd goed gaat). Langs de bakker heen rijden en denken, ik heb nog wel genoeg brood (dit gaat nog wel eens mis). Zo gok ik volgens mij iedere dag wel eens vaker op een goede afloop. Dus mijn vraag blijft nog steeds bestaan, ben ik wel werkelijk gestopt?

Ik weet dat toen ik begon aan dit verhaal ik een punt had dat ik wilde maken maar ben deze uit het oog verloren. Of misschien is het punt wel dat het spelen om geld voor ons helemaal geen gok is omdat wij de uitslag al kennen en al het andere een gok? Wat ik nu wel weet is dat ik gewoon samen ga wonen en dat deze gok voor mij geen gok meer is.

Jarno